Metoda "Nowej Mowy"

Autorka o metodzie .....

Co daje ręka ?

- potrafi rozluźnić całe ciało w kilka sekund

- załącza program nowej mowy

- steruje tempem nowej mowy

- panuje nad głosem

- daje spokój po każdej sylabie

- daje pewność w każdej sytuacji

Ręka nabywa nową umiejętność sterowania mową człowieka, poprzez neuroasocjację łączy akt mowy

z relaksem całego ciała, dzięki niej człowiek może spokojnie mówić nawet

w stresującej sytuacji

W artykule L.Z.Arutyunian przedstawiono relacje pomiędzy przyczynami i skutkami jąkania, a także przejawy jąkania oraz ‘korzenie’ (triadę jąkania), które są bazą i bezpośrednią przyczyną pozostałych symptomów:

§   Spastycznych opóźnień

§   Pragnienia ukrycia defektu

• Pobudzenia związanego z procesem mowy.

 Autorka szczegółowo udowadnia, iż cała kompleksowa semiologia jąkania (uniki, zacięcia itp)

są konsekwencją owej triady.

 Jąkanie wpływa na funkcjonowanie wielu systemów w organizmie, zakłócając ich funkcjonowanie, co następnie prowadzi do powstania trwałego stanu patologicznego, którego podstawową charakterystyką jest opór przeciw zmianie. Zmaganie się z nim nie jest łatwe. Dowodzi to prawdziwości opinii o jąkaniu jako o chorobie przewlekłej.

 Mimo to praktyka pokazuje, iż kompleksowe leczenie nie tylko widocznych objawów, lecz wszystkich ‘korzeni jąkania’ i w rezultacie zastąpienie trwałego stanu patologicznego nowym, prawidłowym stanem, prowadzi do całkowitego wyleczenia.

Artykuł ‘Mity o nawrotach jąkania’

 Do dziś wielu ekspertów traktuje jąkanie jako chorobę nieuleczalną (nawrót to ponowne wystąpienie jąkania w czasie zauważalnej poprawy). L.Z.Arutyunian jednakże uznaje takie podejście za błędne: nie ma nawrotów jąkania i nie ma zakończonej terapii. W jej opinii źródłem błędu jest uznawanie przez tych ekspertów zaniku jednego z symptomów jąkania (zacięć) jako wyleczenia, podczas gdy jąkanie jest chorobą, w której powinno się zwracać uwagę nie tylko na kondycję ‘zewnętrzną’, lecz również ‘stan wewnętrzny’ pacjenta (obecność lub brak strachu przed mówieniem, uniki, powtarzanie itp).

Co za tym idzie, L.Z.Atutyunian proponuje kryteria oceny zdrowia mowy, które obejmują wszystkie odmiany jąkania i to nie tylko w sytuacji badania, ale również dialogu.

L.Z.Arutyunian uważa, że jeśli w okresie roku od zakończenia terapii jąkania ‘nie ma trudności ani strachu przed mową, nie pojawiają się uniki, proces mowy łączy się ze spokojem, a mowa jest regularnie sprawdzana w sytuacjach emocjonalnie nieobojętnych dla pacjenta; jeśli sporadycznym opóźnieniom pojawiającym się, tak samo jak u osób zdrowych w momentach napięcia emocjonalnego nie towarzyszą kompulsje’ możliwe jest potwierdzenie, iż trwały stan patologiczny został zastąpiony przez stan prawidłowy również o cechach trwałych. Autorka podkreśla, że jej podejście rozwinęło się podczas pracy nad techniką normalizacji mowy i umożliwia traktowanie jąkania jako choroby uleczalnej.